Dogtrekking i canicross - co warto wiedzieć o psich sportach? 0
Dogtrekking i canicross - co warto wiedzieć o psich sportach?

Dogtrekking i canicross - co warto wiedzieć o psich sportach?

To dziedziny psich sportów doskonale znane w różnych zakątkach świata. Jednak w Polsce dopiero w ostatnich latach zaczęły cieszyć się większym zainteresowaniem. W związku z tym wielu właścicieli psów zastanawia się - czym są dyscypliny takie jak canicross i dogtrekking, a także skąd pochodzą? Przede wszystkim jednak - w co trzeba się wyposażyć, by uprawiać sport z psem?

Mimo że dogtrekking i canicross często uznaje się za ten sam sport, a owe słowa używane są zamiennie, to trzeba rozróżnić, że są dwiema, odrębnymi psimi sportami! Jak to bywa w wielu dyscyplinach sportowych, są one nieco podobne - jak na przykład wyposażenie, mimo to różnią się kwerstiami formalnymi, jak na przykład długością dystansu! 

Dogtrekking czyli ja, pies, inni zawodnicy i dzikie górskie tereny

Przyjęto, że trekking z psem jako dyscyplina pochodzi od entuzjastów wspinaczki w Górach Skalistych (USA), którzy postanowili wspinać się i pokonywać trudne tereny ze swoimi czworonożnymi przyjaciółmi. W niedługim czasie sport rozpowszechnił się w Ameryce i Europie, gdzie właściciele i psy mogli wspólnie startować w zawodach.

Rywalizacja opiera się na pokonywaniu szlaku w teamie ja-pies lub ja-psy kontra inne teamy. W Polsce dystans takiego szlaku wynosi około 40-50 kilometrów (np. w przypadku Zawodów o Puchar Polski w Dogtrekkingu) i nazywany jest dystansem long, czyli długim. Dla porównania w Czechach organizuje się zawody w dogtrekkingu na trasę 100 kilometrów.

Co jest potrzebne podczas uprawiania dogtrekkingu?

Pies w trakcie trekkingu może spacerować, maszerować lub biec, a jego głównym zadaniem jest ciągnięcie człowieka wraz z ekwipunkiem. Z tego powodu stosuje się specjalne wyposażenie, tzn. pas biodrowy, który umożliwia człowiekowi poruszanie się z wolnymi rękami (handsfree). Sam pas do dogtrekkingu przyczepia się smyczą z amortyzatorem do odpowiednich szelek psa.

Husky prezentuje się niezwykle elegancko z szelkami do biegania

Na zdjęciu modelka w szelkach typu SLED, bardzo popularnych w uprawianiu canicross i dogtrekkingu.

Chociaż nie ma żadnych wytycznych dotyczących typu szelek, uczestnicy zawodów w dogtrekkingu stosują często szelki typu sled do ciągnięcia, szelki norweskie, mocne szelki zaprzęgowe lub strażnicze tzw. guard. Smycz z amortyzatorem czyli linka redukująca wstrząsy jest wymagana ze względu na amortyzację szarpnięć z obu stron, aby chronić układ kostny zarówno psa, jak i człowieka.

Ponadto niezbędne są odpowiednie buty do trekkingu, a nierzadko ochraniacze łap psa w przypadku poruszania się po nieprzyjaznym gruncie. Psie obuwie ma chronić poduszki przed uszkodzeniami. Dogtrekker musi zabrać ze sobą odpowiednią ilość płynów, miskę podróżną dla psa, a także prowiant. Do niezbędnika dogtrekkera wliczają się także: książeczka zdrowia psa, latarka, kompas, mapa, apteczka, telefon komórkowy.


Na zdjęciu nasza modelka Roxi z biegaczką - oby dwie ubrane w osprzęt do biegania:
szelki, smycz z amortyzatorem i pas do biegania.

Zazwyczaj organizatorzy podają listę przedmiotów, które będą potrzebne, jako że często zawody dogtrekkingu powiązane są z marszem na orientację w terenie. Przykładowo na mapie zaznaczone są punkty, do których trzeba dotrzeć. W tym przypadku istotny jest zarówno czas pokonania szlaku, jak i dokładność realizacji trasy. Co jest również ciekawe w dogtrekkingu, to podejście uczestników do zawodów. Niektórzy traktują tę dyscyplinę jak sportową rywalizację, inni jak turystyczny marsz. Jednak zarówno w wersji sportowej, jak i rekreacyjnej, trekking z psem przynosi korzyści w postaci polepszenia kondycji, zacieśnienia więzi z psem i przebywania na łonie natury.

Canicross (CaniX) - sport oparty na bieganiu

W canicrossie głównym założeniem jest ciągnięcie bagażu (w tym sporcie to Ty jesteś tym bagażem) przez biegnącego psa (lub dwa psy). Pupil zawsze musi być z przodu. Historia tego psiego sportu sięga zaprzęgów z psami i wyścigów sań. Canicross wywodzi się ze Skandynawii i innych krajów północnych, w których wykorzystywano psy do ciągnięcia zaprzęgów.

W przeciwieństwie do dogtrekkingu, w caniksie maksymalny dystans biegu z psem wynosi do 12 kilometrów właśnie ze względu na fakt, że pies przez cały czas ciągnie człowieka, co jest dla niego męczące. Jednak najczęściej spotykane dystanse to od 2 do 5 kilometrów, a przez całą trasę uczestnicy biegną i decydującym parametrem w tej rywalizacji jest czas dotarcia na metę.

Do uprawiania canicrossu także niezbędny jest osprzęt

Dwunożni uczestnicy biegu wyposażeni są w pas do biegania z psem, połączony smyczą lub linką amortyzującą z szelkami psa.  Zestaw wydaje się identyczny jak w dogtrekkingu i istotnie, może być tożsamy z kompletem dogtrekkera, trzeba jednak mieć na uwadze fakt, że głównym zadaniem psa jest ciągnięcie w biegu, dlatego zarówno amortyzacja i długość linki, jak i dopasowanie pasa są głównymi wyznacznikami przy doborze osprzętu.

Canicross to także świetna zabawa

Również Roxi - w szelkach norweskich STRONG, smyczy z amortyzatorem i biegaczka w pasie do biegania.

Początkujący biegacze powinni wybierać krótkie dystanse i powoli zwiększać odległość, a także zmieniać trasy, aby pies nie popadł w rutynę. W teamie człowiek wydaje polecenia, a pies je realizuje, więc wprowadza się komendy "naprzód", "prawo", lewo", "szybko", "wolno". Oczywiście nauka komend zajmuje czas. Do tego powinny być one wprowadzane stopniowo, aby pies je przyswoił jak najlepiej.

Bieganie z psem nie musi być traktowane jako rywalizacja sportowa. Każdy człowiek może się podjąć takiego biegu w celach rekreacyjnych, tak samo jak w dogtrekkingu. Podczas trenowania istotne jest dobranie trasy do możliwości własnych i psa, zdecydowanie odradzane jest bieganie po asfalcie ze względu na ryzyko otarć poduszek czworonoga. Może to być zarówno płatki teren, jak i trudne do pokonania leśne ostępy.

Dogtrekking i canicross mają pewne wspólne płaszczyzny

Należą do nich elementy wyposażenia, uprząż i forma sportu, fakt, że jest ona uprawiana na świeżym powietrzu. W obu konkurencjach może startować każdy człowiek, ale już nie każdy pies. Od psa wymaga się odpowiedniego wieku (zwykle między 1. a 9. rokiem życia), a choć rasa może być dowolna, także mieszana, to jednak powinien to być pies na tyle duży i silny, aby poradził sobie z zadaniem.

Różnicami między dogtrekkingiem a bieganiem z psem są przede wszystkim odmienne typy terenów do pokonania w obu dyscyplinach i ich dystanse oraz sposób poruszania się teamu (spacer, marsz, a bieg). Trenuj sport z psem w takiej dziedzinie, którą polubicie oboje. Może to być zarówno trekking z psem, canicross, jak i bikejoring, agility, frisbee, nosework czy obedience. W treningu z psem przyda Ci się profesjonalne wyposażenie.

Przydatne linki:

PUCHAR POLSKI W DOGTREKKINGU - Dogtrekking

WYWIAD Z MISTRZEM POLSKI 2016 W CANICROSIE - Ciekawy wywiad z mistrzem canicrossu

Komentarze do wpisu (0)

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl